سلام همراهان و همسفران عزیز بنیاد فرهنگ زندگی به جهت همراهی و حمایت از مسیر رشد شخصیتی ، خانوادگی و شغلی شما عزیزان در سال نو که زمان بسیار فوق العاده ای برای نو شدن و شروع اتفاقات تازه است تسهیلات و تخفیف های متنوعی را تدارک دیده است؛

نقد پروفسور جیمز هالیس بر دو کتاب نوشته ی خانمها شارلوت مَتِس و ماری جِین هارلی برنت، که هر دو از دشواریهای مواجهه و پیشروی در زندگی پس از فقدان فرزند نوشته اند.

چه می‌شود که من و شمای نوعی سراغ مولانا می‌رویم و او در خلوتِ دل و جان ما قرار می‌گیرد و شاید در این میان افراد دیگری در لیست اولویت‌های ما قرار نمی‌گیرند. این ارتباط چگونه شکل می‌گیرد و تا کجا پیش می رود؟

اگر فرض ما این باشد که ما دارای پیشینه ­ای فاخر و قابل ارجاع و اسناد هستیم، ولی مشخص می شود که برای حرکت به جلو و ایجاد اتفاقی جدید چندان توانمند در عرصه ظاهر نشده و نمی ­شویم چه نتیجه­­ شناختی از این تعارض برای ما حاصل می­ شود؟

وقتی می فهمیم آنچه به عنوان "من" از خودمان می شناختیم، دروغی بزرگ و تعریف ما از خودمان موقتی و بر اساس انتظارات غیرواقعی ما بوده است، امکان ورود به دوران بزرگسالی و نمایش شخصیت واقعی خود را پیدا می کنیم.

انسان‌ها هرگز نمی‌توانند تفاوت‌های شریک زندگی خود را دوست بدارند، مگر این‌که بدانند جای آن فرد بودن چه حسی دارد. وقتی طرفین متوجه ناراحتی خود می‌شوند و بی پرده از هم درخواست کمک می‌کنند، احتمال تولد دوباره رابطه وجود دارد.

افزایش وزن چیزی بیش از زیاد غذا خوردن است. ممکن است دو نفر به یک اندازه کالری دریافت کنند و فعالیت های یکسانی نیز داشته باشند، ولی یکی چاق و دیگری لاغر باشد. در واقع ممکن است فرد چاق غذای کمتری بخورد و بیشتر نیز ورزش کند.